Farklı dünyaların farklı insanları gibi… Hayat her insanın önüne birden çıkıveren kızgın bir köpek gibi bazen, bazen de minik bir bebeÄŸin gözlerindeki saflık. YaÅŸam denilen ÅŸey de hayat diye tabir ettiÄŸimiz olayda var olmak ise. Var olmayı düşünüyor insan. Ne zaman vardır insan. Düşündüğün de mi? Yaptığın da mı? Ya da nefes alıp vermesi, gezinmesi bile yeter mi var olmaya. Hadi diyelim ki var olma faslını halletti insan denilen varlık; cümlelerde bile tanımının arkasına varlık sıfatı yakıştırılıyorsa, insanın tanımı mı gerekir hayatı anlamadan önce. Hayat – YaÅŸam – Var olmak – Ä°nsan vs.. diye uzayıp gider bu liste. Anlama ve anlatmaya meyletmiÅŸ olmanın bir getirisidir belki de. Nice kavram ve tanım birbirleri ile bu kadar içli dışlı iken herhangi bir kavramı anlamaya ve anlatmaya kalkmadan önce kavramsız, tanımsız bir “ilk” gerekiyor sanırım. Hayatı tanımlayabilmek için, tanımlarında şüpheye düşmemiz gereken kavramlar lazım deÄŸil. Bir “ilk” kavram lazım bize, hepimize.

“Ä°lk” diyebileceÄŸimiz bir kavramı aramak yüzünden çıktı belki de inanmak kavramı. Ya da bu yüzden insanlar iletiÅŸim kurmaya çalıştı birbirleriyle. Anlatmak anlamak istiyorlardı. Beyinlerinin bir yerlerinde sürekli meÅŸgul ediyordu bu onları belki de. Öyle bir boÅŸluk ki bu kavramın yokluÄŸu. Temelden sarsıyor bütün kavramları. Ä°nÅŸaa edemiyoruz hayatlarımızı. Hadi diyelim ki bir kavramı koyduk oraya. Ya da tanımladık. “Ä°lk” kavram gibi bir aramamız bile yok diyelim. Vazgeçtik bu tüme varmalardan. Hayat tümdengelme belki de. Ä°lk kavramlardan sonra anlamlı gelmeyebilecek kavramları öğrenciye sunup bunları anlamlandırabilecek iliÅŸkileri sunmadır belki de.

Yazı da geçen belki lerin sebebi ne o zaman. Bu bir belirsizlik işareti mi? Bir yerden gelip bir yere gidiyor hayat burası belli. Nereden gelip nereye gittiği konusu ise daha bir şairane.

Bir yerlerden baÅŸlayan ve bir yerlere giden ÅŸeylerden sadece biridir belki de yollar.

……..
yol bir yere gitmez
o bir durma biçimidir
her garantiyi istersin hayattan
oysa ölümle yaşam arası
uzun malum ince bir yol
bir yere gitmez
o bir ölme biçimidir

iyi yolculuklar denmez bir gidene
yapılamaz çünkü
çok yolculuk bir seferde
yolcu denmez her gidene
herkes o yolun taraftarı olmayabilir
hiç bir sürgün
gittiÄŸi yolu sevmez mesela

yol bir yere gitmez
o bir susma biçimidir
soğuk bir taşıtın uğultusunda

YILMAZ ERDOÄ?AN
BU YOL NEREYE GİDER şiirinin tamamı

BilmediÄŸim bir ÅŸehirde, bilmediÄŸim insanları tanırken ki yabancılığımdır bu yazdıklarım. Ama öyle bir düzen inÅŸaa etmiÅŸik ki geçtiÄŸimde bu ekranın başına hangi ÅŸehirde olduÄŸumu bile unutuyorum. Tabii arada gelen konuÅŸmalardan çıkarmadığım sürece…

Artvin de yazıldı bu yazı

1 yorum yapılmış.